Seria artystów część III. Surrealizm: René Magritte ta Salvador Dali • BrushMe
PRACUJEMY PONIEDZIAŁEK / PIĄTEK OD 10:00 DO 18:00

Seria artystów część III. Surrealizm: René Magritte ta Salvador Dali

Seria: Jak malować reprodukcje by oddawały pierwotny charakter dzieł, czyli reprodukcje z zestawem Brushme cz. III

 

Surrealizm

René Magritte – belgijski malarz zawsze budził niepokój swoim malarstwem, nawiązując min do surrealizmu – kierunku w sztuce, który miał przedstawiać obrazy burzące logiczną rzeczywistość.

W malarstwie założeniem surrealizmu było „wyrażanie wizualne percepcji wewnętrznej”. Często dzieła były kompletnie oderwane od rzeczywistości, jakby były halucynacją.

René był znany jako malarz zagadek i rebusów – „Autor słów i rzeczy” jak mówił o nim Michel Foucault – filozof i bliski przyjaciel Magritte’a.  Malarz skupiał się nie na rzeczach i tematach lecz zagadkowych sytuacjach, myślach i koncepcjach.Żeby poznać sens obrazu trzeba było zagłębić się w niego. Gdy próbujemy odgadnąć zagadki ukryte w dziełach, dostajemy w zamian jeszcze więcej pytań oraz jeszcze więcej odpowiedzi.

Jednym z jego dzieł jest obraz „Kochankowie II” z 1928 roku wykonany techniką olejną na płótnie. Magritte namalował kilka wersji obrazu, lecz jedna najbardziej zapadła w pamięć, chodzi o wersję II, przedstawiającą elegancko ubraną parę zamkniętą w mocno ograniczonej przestrzeni. Para zamiera w namiętnym pocałunku i może nie byłoby nic dziwnego w tym obrazie, gdyby nie to, że obydwoje mają specyficzne nakrycia głowy – białe, materiałowe worki, zasłaniające ich całe twarze oraz czaszkę. Nie wiadomo dlaczego postacie są w takich strojach, w takim miejscu oraz dlaczego płótna przykrywają ich głowy – to jedna wielka niewiadoma, która dla każdego może mieć inne wytłumaczenie. Tajemnicze przedstawienie, które w latach 2020-2021 wydaje się być bardziej aktualne niż kiedykolwiek wcześniej.

 

Podobnie tajemniczy obraz to „Syn człowieczy” wykonany w roku 1964. Dzieło jest autoportretem autora, przedstawia mężczyznę ubranego w szary garnitur z melonikiem, ma również czerwony wyróżniający się na tle białej koszuli krawat. Za nim znajduje się niewysoki, ceglany murek a dalej błękitno-szara wodna otchłań, nad którą kłębią się szare chmury. Okoliczności są bardzo zagadkowe, po raz kolejny nie mamy odpowiedzi na pytania związane z obrazem.

Jeszcze większą niejasność wprowadza intensywnie zielone jabłko zawieszone w nicości zasłaniające twarz mężczyzny.
Dlaczego? Po co?
Takie pytania nasuwają się same na myśl.

 

Teraz przed tobą kilka rzeczy, które pomogą pomalować obrazy René Magritte.

Obserwuj zdjęcia oryginałów i powtarzaj to co widzisz oraz korzystaj ze wskazówek:

   

  • Obrazy René były malowane delikatnymi pociągnięciami miękkiego pędzla, które tworzyły gładką strukturę, ty malując obraz nakładaj taką samą warstwę farby w każdym miejscu.
  • Gdy dwie plamy koloru są obok siebie warto je połączyć ze sobą blendując ich krawędzie, ponieważ René malował gładkimi przejściami kolorystycznymi. Zostaw nie połączone plamy kolorystyczne na krawędziach i w załamaniach materiałów.

 

 

 

Kolejnym malarzem surrealizmu był niezwykły malarz Salvador Dali. Jeden z twórców tego nurtu, który uważał: „Surrealizm, to ja!”.

Był ekscentrycznym człowiekiem, który uważał się za geniusza i często opowiadał ludziom jak się nim stać, a jego największym dziełem był on sam.

Surrealiści posługiwali się metodą automatyzmu, a dzieła uzależnione były od spontanicznego ruchu dłonią, a połączenie tego stawało się najlepszą drogą do wyrażania ukrytych myśli i ciemnych zakamarków umysłu. Na podstawie tego nurtu Dalí wymyślił własną zasadę, którą nazwał „paranoiczno-krytyczną”.

 

Jednym z najbardziej znanych obrazów Dali’ego było dzieło „Trwałość pamięci” znane również jako „Miękkie zegary”. Głównym motywem dzieła są zegary o kolistych kształtach, które jakby się roztapiały. Zostały one ukazane na tle realistycznego pejzażu nadmorskiego. Nad taflą morza rozciąga się jasno żółta poświata wskazująca na zachód słońca. Obraz ten uznawany jest również jako autoportret artysty, przez dziwny kształt leżący w centralnej części obrazu przypominający twarz.

Obserwuj zdjęcie oryginału i powtarzaj to co widzisz korzystając ze wskazówek:

  • Surrealizm jest nurtem który przeczy realizmowi lecz sposób nakładania farby wciąż mocno jest z nim związany – przejścia między różnymi odcieniami są jednolite, by to uzyskać musisz blendować krawędzie między plamami koloru.
  • Pamiętaj jednak by krawędzie były ostre i w tych miejscach nie łącz farb.
  • Struktury przedmiotów są praktycznie takie same, jedyne miejsce gdzie widoczna jest faktura pędzla to brązowy prostopadłościan w lewym dolnym rogu, dlatego malując staraj się nakładać tą soma warstw farby wszędzie oprócz lewej dolnej krawędzi.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Zamknij

BrushMe

Malowanie po numerach

Zamknij

Zaloguj

Zamknij

Koszyk (0)

Cart is empty Brak produktów w koszyku.

BrushMe

Malowanie po numerach



Currency